Eitt trygt rúm fyri trúgv og iva
Ein bíbliubólkur (ella smábólkur) er ein smærri felagsskapur, oftast við umleið 5 til 10 fólkum, sum savnast regluliga fyri at lesa í Bíbliuni, biðja og tosa um lívið. Júst tí at samanhangurin er smærri, skapar tað eitt munandi meira persónligt og óformelt umhvørvi enn vanligar gudstænastur ella møti.
Her eru nakrir av teimum fremstu fyrimununum við at vera í einum bíbliubólki:
- Rúm fyri teimum røttu spurningunum: Í stórum forsamlingum kann tað vera trupult ella yvirgangandi at rætta hondina upp fyri at spyrja um okkurt, man ikki forstendur. Í einum smábólki er pláss at seta orð á júst teir spurningarnar, hugsanirnar og enntá tann ivan, man situr inni við.
- Lættari at viðgera torfør evni: Av tí at bólkurin er lítil, byggir man skjótari álit á hvønn annan. Hetta ger tað trygt og lætt at kafa niður í evni, sum kunnu vera torfør, persónlig ella viðkvæm.
- Frá ástøði til gerandislív: Í staðin fyri bert at lurta eftir eini talu, fær man møguleikan at tosa um, hvussu teksturin ella evnið kann brúkast ítøkiliga í gerandislívinum hjá tí einstaka.
- Sannur felagsskapur og umsorgan: Smábólkar snúgva seg ikki bert um hugaligan lestur, men eisini um at síggja og stuðla hvørjum øðrum. Man deilir bæði gleði og avbjóðingar og biður fyri hvørjum øðrum.
Í stuttum er ein bíbliubólkur eitt stað, har tú ikki bara ert áskoðari, men virkin luttakari. Tað er eitt umhvørvi, har tú kanst vaksa andaliga í tínum egna ferðalag, har ongin spurningur er ov býttur, og har dentur verður lagdur á at hjálpast at at skilja trúnna betur.
Um tú ynskir at sleppa í ein bíbliubólk, ert tú vælkomin fylla út frymilin niðanfyri, so kemur Jóhannus Mikkelsen at seta seg í samband við teg.